مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری مجله روانشناسی 18808436 25 2 2021 9 7 Explaining the Effect of Parents’ Level of Education on the Self-Concept of High School Students Based on the Mediating Role of Parent-Child Relationship Quality تبيين اثر ميزان تحصيلات والدين بر خودپنداره دانش آموزان مقطع متوسطه براساس نقش ميانجي گر کيفيت رابطه والد-فرزند 255 272 fa آرزو سادات ملک نیا دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن کیانوش هاشمیان دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن خدیجه ابوالمعالی الحسینی دانشگاه آزاد اسلامی - واحد رودهن 2020 8 16 In order to explain the mediating role of the quality of parent-child relationship between parents’ education on the self-concept of 391 students (195 girls and 195 boys), the statistical population of high school students in Tehran were selected by multi-stage cluster sampling. The study answered a questionnaire consisting of socioeconomic status, parent-child relationship assessment questionnaire and self-concept questionnaire. In this Peugeot hash, structural equation modeling method was used to analyze the data. The results showed that the total effect of father education (p<0.05, β =0.163) and mother education (p<0.05, β= 0.270) on children’s self-concept was positive and significant. The direct level of father education (p<0.01, β= 0.069) on children ‘s self-concept is positive and significant. Also, the effect of father-child relationship quality (p<0.01, β = 0.310) and mother-child relationship quality - Child (p<0.01, β= 0.163) has a positive and significant effect on the self-concept of children. Indirect effect of father’s education (p<0.01, β= 0.069) as opposed to indirect effect of mother’s education on self-concept Children are positive and significant at the level of 0.01, and the quality of the father-child relationship, unlike the quality of the mother-child relationship, mediates the effect of education on students’ self-concept. با هدف تبيين نقش ميانجي کيفيت رابطه والد- فرزند بين تحصيلات والدين بر خودپنداره 391 دانشآموز (195 دختر و 195 پسر) جامعه آماري دانش آموزان متوسطه شهر تهران با روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب شدند. نمونه مورد بررسي به پرسشنامه متشکل از پايگاه اقتصادي اجتماعي، پرسشنامه ارزيابي رابطه والد- فرزند و پرسشنامه خودپنداره پاسخ دادند. در اين پژوهش از روش مدليابي معادلات ساختاري براي تجزيه و تحليل داده ها استفاده شد. نتايج نشان داد که اثر کل، ميزان تحصيلات پدر (05/0>p، 163/0=β) و ميزان تحصيلات مادر (05/0>p،270/0=β) بر خودپنداره فرزندان مثبت و معنادار است. اثر غيرمستقيم ميزان تحصيلات پدر (01/0> p، 069/0=β) بر خودپنداره فرزندان مثبت و معنادار است. همچنين اثر کيفيت رابطه پدر-فرزند (01/0> p،310/0=β) و کيفيت رابطه مادر- فرزند (01/0>p، 163/0=β) بر خودپنداره فرزندان مثبت و معنادار است اثر غيرمستقيم ميزان تحصيلات پدر (01/0>p، 069/0=β) برخلاف اثر غيرمستقيم ميزان تحصيلات مادر بر خودپنداره فرزندان مثبت و در سطح 01/0 معنادار است و کيفيت رابطه پدر- فرزند برخلاف کيفيت رابطه مادر- فرزند اثر ميزان تحصيلات بر خودپنداره دانش آموزان را ميانجيگري مي کند. http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/27240